گل همیشه بهارم، خدا کند که بیایی

اسیر طعنه خارم ، خدا کند که بیایی

سلام آقا جونم. خوبی؟ با زحمتای ما چطوری؟ قبل از هر چیزی بگم

"تولدت مبارک"

اونم یه کم و دوکم نه خیلی خیلی زیاد. میدونم. خودم خوب میدونم . دیگه تو هم به رو نزن . به خدا خودم شرمنده ام . تو دیگه چرا؟ ها؟ از همه انتظار دارم اما از تو نه.

میدونم از دست من چی می کشی. هر هفته وقتی نامه منو می بینی میدونم چجوری قلبت می رنجه . میدونم میگی این دختره هر هفته میگه دیگه این هفته آدم می شم اما سال به سال هم این اتفاق نمی افته. آقا جونم ؛ تو رو خدا ، تو رو خدا غصه ما رو نخور . به خدا من ارزشش رو ندارم . حیف اون چشمای قشنگ تو نیست که به خاطر گناه من بارونی بشه . الهی من فدای تو بشم . الهی وفا کور بشه و نبینه که از چشمای قشنگت بارون میاد. به خدا آقا جونم ما خودمون هم به فکر خودمون نیستیم . باور کن ما خودمون دلمون واسه خودمون نمی سوزه. باور کن ما خودمون خوابیم و نمی دونیم داریم با خودمون چیکار می کنیم. باور کن باور کن.....

یاس قشنگم خیلی دلم برات تنگ شده. چرا نذاشتی بیام پیشت . چرا؟ میدونم می گی یه حکمتی داشته چیزی که تو نمی دونی . میدونم بد منو نمی خوای. اما تکلیف دل کوچیک من چی میشه . میدونی چقدر پرپر زدم ، خودمو به هر دری زدم که بیام پیشت اما نشد خودت دیدی که نشد ، نمی دونم چرا شاید هنوز وقتش نشده...

مهربونم، همه می گن کی میای. زودتر بیا. بیا . اما من می گم نه آقا جون کجا می خوای بیای ها؟ پیش کی؟ آقا جونم اگه پاش بیفته ما از مردم کوفه هم بدتریم آقا جونم نیا نیا خواهش می کنم بین ما نیا .ما حتی به پدر و مادر خودمون ، به بچه هامون ، به دوستامون، به هیچ کسی رحم نمی کنیم . مایی که همه به فکر سود خودمون هستیم توی همه رابطه های ما فقط سود حرف اول رو می زنه حتی توی عشق که همه مون یامون رفته عشق مقدسه و الهیه نه یه معامله . می بینی حالا می خوای بیای چیکار؟ ها؟ مگه برای اومدن تو چیکار کردیم؟ ها؟ اووووووووووووووووو زحمت کشیدیم و رفتیم دعای ندبه خوندیم جمعه ها. و همش گفتیم الهم لولیک الفرج و راه افتادیم پیاده اومدیم جمکران و پیش خودمون گفتیم وای ما چقدر واسه اومدن اون مشتاقیم. حالا من از همه شما می پرسم تا حالا واسه اومدنش چیکار کردین؟ ها؟ خیلی جالبه خیلی جالب. خوبه بعضی وقتا ما آدما به عقب و پشت سرمون هم نگاهی بندازیم  و ببینیم چه ردپایی از خودمون داریم جا می ذاریم .می دونید ردپای آدما نشونه ذاتشونه . دوست من برگرد عقب تا ببینی ردپای تو چه شکلیه. می دونین من می ترسم نگاه کنم آخه می ترسم از رد پام . فکر کنم خیلی وحشتناکه وای به حالی اونی که داره پشت سر من میاد وای به حالش....

نمی خواد راه بیفتیم و دنیا رو عوض کنیم . لازم نیست همه چیز کن فیکون بشه . نه . نمی خواد اگه خیلی هنر کینم ، خیلی ریاضت بکشیم اگه راست می گیم خیلی عرضه داریم خودمون ور عوض کنیم . اگه هر کدوم از ما خودشو عوض کنه خود به خود دنیا هم عوض میشه...

یاس قشنگم ، قربون غریبی تو برم من . زنده موندن من چه فایده ای داره؟ منی که نه باری از دوشت بر می دارم و نه غصه هاتو می تونم کم کنم . تازه هر روز یکی هم اضافه می کنم . می بینی اصلا موندن واسه چی ها؟ وقتی نمی تونم هیچ کاری بکنم چرا هستم پس. می دونی زندگی ما شده همین

خور و خواب و خشم و شهوت،شغب است و جهل و ظلمت

حیوان خبر ندارد ، زجهان آدمیت

یعنی ما اومدیم این دنیا که چند صباحی زندگی کنیم، کار کنیم، ازدواج کنیم، بچه دار بشیم ، پیر بشیم و بمیریم. ها؟ پس آدمیت چی میشه؟ پس تکلیف انسان بودن ما چی میشه؟ یعنی ما ، اشرف مخلوقات واسه همین اومدیم ها؟ چرا همه زندگی رو توی همین خلاصه می کنن ها؟ چرا همه از آدم همین انتظار رو دارن؟ چرا باید مثل همه همین جوری زندگی کرد؟ من می خوام برم دنبال هدفم اونی که آدمای دیگه دنبالش نیستن . همیشه از چیزی که بقیه دنبالش نیستن خوشم اومده. همیهش از چیزی که همه دنبالش بودن خوشم نیومده . همیشه از تکرار بدم اومده . باید رفت . باید دل رو به دریا زد . ما همه قطره هستیم . می دونین وقتی آب یه جا راکد بمونه می گنده . بو می گیره . نباید موند باید از  چاله ها  سرازیر بشیم . باید لبریز بشیم و جاری بشیم تا به دریا برسیم باید بباریم توی دل تشنه کویر تا دوباره بخار بشیم و به دریا برسیم...

یاس قشنگم، از همین جا، از کنج اتاقم ، تو رو صدا می زنم و غروب  جمعه که می شه می رم دم پنجره می شینم چون می دونم درست توی لحظه ای که خورشید دامنشو از روی زمین جمع می کنه تو از کنار  من عبور می کنی . می دونی از کجا فهمیدم؟ ها؟ آخه بوی یاست دیونم می کنه نمی دونی وقتی  با عبور نسیم عطرت توی حیاطمون می پیچه چطور مست می شم. من یه نفس عمیق می کشم تا عطر تو رو بیشتر و بیشتر توی جونم احساس کنم.  خیلی دوست دارم . خیلی خیلی . ممنونم . خیلی مهربونی که این سخاوت رو به من می کنی.بابت هدیه ای هم که سیزده رجب و روز مبعث بهم دادین ازتون ممنونم . احساس کردم دوباره زنده شدم . میدونی من بعد سالها دوباره روز تولدم یه هدیه گرفتم اونم چه هدیه ای . سرمست شدم...

آقا جونم ، یاس قشنگم . منو ببخش.می دونی که دلم خیلی تنگه . اینجا نمی تونم اونا رو بگم . بعضی هاشو نوشتم . اما خیلی از اونا رو ننوشتم چون دیدم بعضی وقتا کاغذ هم نامحرمه . حتی تاریکی شب و حتی نسیم واسه همین اونا رو فقط با تو زمزمه کردم حیفه بعضی چیزا باید فقط بین من و تو باشه . فقط من و توووووووووو

می دونم همین روزا صدام می زنی  می دونم. می دونم هوامو داری. می دونم . آقا جون عیدی من بادت نره . باشه. ممنونم. آقا جون واسه این وفای تنها دعا کن. برای اون دعا کن و برای قطره هم دعا کن . نذار از راه دریا دور بشه مواظبش باش.  وفا تنها بوده ، تنها هست و تنها خواهد بود . دلش خیلی کوچیکه بر خلاف ظاهرش که همیشه سعی می کنه روحیه حساسشو پشت اون ظاهر مغرور مخفی کنه  . می دونی دل اون زود می گیره هر  روز توی دل اون بارون می باره . دل اون همش پاییز و زمستونه. فقط وقتی تو صداش می زنی بهار میشه.

آقا جونم کی می خوای دل وفای تنهات رو بهاری کنی؟

مي روي تا با نبودن ، عشق را پر پر كني

مي روي با اشك حسرت ، ديده ام را تر كني

 آن همه گفتي نگاهت با نگاهم زنده است

من نباشم ، مي تواني روزها را سر كني ؟

يک شب خوب تو اسمون

        يک ستاره ي چشمک زنون

             خنديدو گفت:"کنارتم تا اخرش تا پاي جون ...

                  ستاره ي قشنگي بود ارومو نازو مهربون

                        ستاره شد عشق منو منم شدم عاشق اون

                              اما زياد طول نکشيد عشق منو ستاره جون!!

                                      ماهه اومد ستاررو دزديدو برد نا مهربون

                                             ستاره رفت با رفتنش منم شدم بي همزبون...!!!

                                                   حالا شبا به ياده اون چشم مي دوزم به اسمون

کاش قلبم درد تنهايي نداشت

 چهره ام هرگز پريشاني نداشت

کاش برگ هاي آخر تقويم عشق

 حرفي از يک روز باراني نداشت

کاش مي شد راه سخت عشق را

 بي خطر پيمود و قرباني نداشت

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت، عاشقان سکوت شب را ويران مي کردند

آدمك مرگ همين جاست بخند آن خدايي كه بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند دستخطي كه تو را عاشق كرد شوخي كاغذي ماست بخند فكر كن درد تو ارزشمند است فكر كن گريه چه زيباست بخند

خدا نگاه خودش را به چشمهای تو بخشید

و چشمهای تو آنوقت، خدای من شد و خندید

پر از صدای تو می شد تمام شعر سپیدم

پر از صدای خدایم، پر از ترانه امید

و من چه ساده نشستم ، به انتظار نگاهت

ولی امید گلی شد و زیر پای تو خشکید

نگاه منتظر من بجز تو خوب نمی دید

اگر چه در همه حالی زچشمهای تو رنجید

تو اشتباه نکردی که دل به من نسپردی

گناه کرده منم که ، دلم برای تو لرزید

هرگز به چشمهای تو عادت نمی کنم

با اولین نگاه توقضاوت نمی کنم

باشد تو فکر کن که من اینجا مقصرم

هی طعنه بزن من که شکایت نمی کنم

محتاج چشمهای تو هستم هنوز هم

اما نه، باز،  جسارت نمی کنم

من قول داده ام به دل زود باورم

هرگز به چشمهای تو عادت نمی کنم

زندگي تفسير سه كلمه است :

خنديدن .... بخشيدن .... و فراموش كردن .... پس.... بخند ....

 ببخش ....

                                        و فراموش كن

روزي اگرسراغ من آمد به اوبگو:اومنتظرت بود و بانيامدن توكم كم نيست شدورفت اوخاك شد ولي اوميداندكه توروزي به آنجا خواهي آمدوگفت من آنجا منتظرم. اين وصيت يك دخترك غمگين است.

... مرا ببخش ! اگر گاهي طاقتم تمام مي شود و با دهاني بسته به لهجه ي اشكها صدايت مي كنم

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود. وکيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان . قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شدم به تنهايي و مرگ . کنار چوبيه دار از من خواستند تا اخرين خواسته ام را بگويم و ومن گفتم : به تو بگويند ... دوستت دارم

بودنم را هيچ كس باور نداشت هيچ كس كاري به كار من نداشت بنويسيد بعد مرگم روي سنگ با خطوطي نرم و زيبا و قشنگ او كه خوابيده در اين گور سرد بودنش را هيچ كس باور نكرد

زمين خوردن مرا تماشا نكن . بيا دستان را بگير و ببين كه دل بهانه گيرم لجوجانه پا بر زمين مي كوبد و هر روز تو را از من مي خواهد و گريستن مرا به همگان نشان مي دهد

وقتي كه ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي كه ديگر رفت من در انتظار آمدنش نشستم وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم
به همه خواهم گفت: به نسيمي كه گذر خواهد كرد به شهابي كه درخشيد به شب به شب روشن و پاك به سپيدار بلند

به برستو كه غمين ترك كند لانه ي خويش به شرابي كه به بيمانه ي تو مي رقصند وتو را مست كند شب همه شب
: من به هر كوچه كه تو مي گذري كوچه هايي كه بر از خاطره است به همه خواهم گفت: كه تو را دوست دارم كه تو را دارم دوست دارم

گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست

بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن

گفتي كه نه بايد بروم حوصله اي نيست

پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف

تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي كه كمي فكر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل من مساله اي نيست

دل من عاشق ترين بود

فرق من با تو همين بود

در زندگي ما چيز هاي مشخصي هست كه مهري بر خود دارند كه مي گويد :تنها هنگامي قدر مرا مي داني كه مرا از دست داده باشي ... و دوباره مرا باز يابي . تلاش براي كوتاه كردن راه هيچ حاصلي ندارد

شنبه * با نگاهی عاشقانه مست شدم * یکشنبه* به اوگفتم گرفتارت شدم *دوشنبه*همچولیلی عاشق صحرا شدم *سشنبه*بی وفایی کرد و من گریا ن شدم *چهارشنبه* اسیر هجرانش شدم پنجشنبه او رفت ومن در عاشقی فنا شدم جمعه * بی او تنها شدم از تنهایی0000000000

ماموريت انسان در زندگي تغيير جهان نيست بلکه انسان مامور تغيير خويشتن است. همه ي راه حلها به درون انسانها برميگردد

گاه یک لبخند انقدر عمیق می شود که گریه می کنم

گاه یک نغمه ان قدر دست نیافتنی است که با ان زندگی می کنم

گاه یک نگاه آن چنان سنگین است که چشمانم رهایش نمی کند

گاه یک عشق ان قدر ماندگار است که فراموشش نمی کنم .