قرار شد بگم كجا كنج تنهايي منه؟ مال هر كسي با بقيه فرق مي كنه . مثلا يكي مي گه خونه خودمون يكي مي گه خونه فلاني ، يكي مي گه كتابخونه، اتق خودم ، كوه ، دشت ، پارك ، كوه ، فلان امام زاده و كلي جا هاي ديگه كه نميشه اونا رو بشمرم....

اما من  يه جا دارم كه مال خودمه . نمي دونم درسته اينكه بگم يا نه ؟؟؟ نمي دونم ؟؟؟

اما من مي گم اون گوشه مال منه كسي نمي تونه اونو ازم بگيره كه بترسم از گفتنش بي خيال هر چي مي گن بذار بگن....

محله ما يه مسجد داره وقتي من دبستان مي رفتم اونجا رو ساختن . مي دونين اونجا امن ترين جاي دنيا براي منه منظورم هر مسجدي نيست ، نه ... مسجد احترامش به جاي خودش من فقط منظورم مسجد محله خودمونه هر جايي برم بازم دلم واسه اونجا تنگه . آجر به آجر اونجا سرگذشت زندگي منو مي دونن همه دردا، غصه ها ، و رنجهايي كه كشيدم اونا چيزايي مي دونن كه هيچ كسي نمي دونه....

خوشحالم كه آجرها نمي تونن حرف بزنن و اگر هم بزنن كسي زبونشونو نمي دونه چون اونوقت ديگه رازي براي من باقي نمي موند.....

اونجا جاييه كه وقتي من توي تاريكي بودم به اونجا پناه بردم . وقتي از همه خسته بودم وقتي كه راستي راستي سياهي منو گرفته بود تنها چيزي كه مي ديدم فقط همين بود فقط تاريكي قدرت بلند شدن هم نداشتم حتي راه رفتن هم برام سخت شده بود من تاريكي رو به وضوح ديدم به روشني روزي كه ديدم به همون وضوح تاريكي رو هم ديدم جايي كه من اونجا تونستم آرامش دوبارمو با كمك مهربونم به دست بيارم فقط اونجا بود اونجا بود كه قدرت پيدا كردن قلبمو پيدا كردم ، قدرت پيدا كردن نورررررررر......

مهربونم من حقمو تموم كردم من خودمو فدا كردم براي قسمي كه به اسم تو خوردن من قلبمو تقديم كردم.  بايد منو تنها نذاري چون من هميشه فقط تو رو داشتم و هنوزم فقط تو رو دارم  تو منو فرستادي دنبال قطره اي كه منو از روخونه جدا كرد من فقط به خاطر ندا و اسم تو رفتم حالا هم ازت مي خوام كه بازم منو برگردوني دلم واسه دريا داره پر پر مي زنه من مي خوام بيام پيش مادرم نمي خوام اينجا باشم نمي خوامممممممممم ....

اون قطره فكر مي كنه راهشو پيدا كرده اما اون خدايي كه اون مي گه پيداش كرده هومني نبود كه روز ي به خاطر اون من به كمك  اون اومدم خداي من اين شكلي نبود اينطوري نبود .....

خداي من خيلي مهربونه خيلي زياددددددددد اگه نبود كه منو پيش خودش راه نمي داد . نكنه فكر مي كنه با چهار تا خم و راست شدن مي تونه حق مطلبو ادا كنه و بگه خدا من شكر كردم نعمتي رو كه به من تمام كردي اگه همه  آدمها از روز ازل تا به ابد با هم جمع بشن و عبادت كنن تا فقط شكر يكي از نعمهتاي خدا رو واسهيه بنده ادا كنن نمي تونن مگه اليكه هر كاري بكني بازم  به خدا بدهكاريم .مي دوني يكي از بزرگترين نعمتهاي خدا چيه ؟؟؟ اينكه هيچوقت هيچ بنده اي رو فراموش نمي كنه هيچي رو ....

اين به من زندگي مي ده به من اميد مي ده اميد به وصل . اميد به اينكه مهربوني اون گناههاي من محو مي كنه خداي مهربون من ، مهربون بي مانند من ....

مي خوام بازم برم ، برم به جايي كه هيچ قطره اي نتونه منو پپدا كنه شايد خود خواهي باشه اما اين تنها راه رسيده قطره جا مونده از درياست . ميخوام يه راهي برم و محو بشم محووووووووو تا هيچ كسي به اين راحتي نتونه منو پيدا كنه.... قطره من هميشه دعاي من بدرقه راهته هميشههههههههه من هميشه براي سلامتي تو دعا مي كنم و متاسفم كه سختي راه من دامن تو رو هم گرفت روز اول گفتم اين راه سخته و مرد ميدون ميخواد اگه مرد راهي بيا و تو گفتي من مردش هستم و تا اخرش هستم تا آخرش ... اما تو بريدي نيمه راه وقتي گفتي بريدم من واست دعا كردم كه دوباره كمكت كنه وقتي شنيدم كه دوباره برگشتي و ميخواي بري زيارت خدا رو شكر كردم كه بازم تنهات نذاشت مثل اينكه ديگه نيازي به من نداري و مي خواي بقيه راهو خودت بري . اگه تو اينجوري مي خواي كاري از دست من بر نمياد من 1 سال تمام موندم تا تو راهتو پيدا كني و اگه فكر مي كني راهوو پيدا مردي و ديگه به وجود من نيازي  نداري من با يه دنيا عشق ميرم و محو مي شم و ميرم و پشت سايه ام كه گمش كردم پنهان مي شم تا ازاونجا از راهي كه كسي هنوز بلدش نيست به دريام برسم ..

ميدوني خاصيت اين راه چيه ؟؟؟ نه تو و نه هيچكس ديگه نمي تونين منو پيدا كنين من ميرم تا توي روياي قشنگ غرق بشم براي هميشه براي هميشه.....

سر زار من نيا ، گلي براي من نيار

اشك من شكسته رو، بيشتر از اين تو در نيار

اگه يه رو زخواستي بري، سر مزارم مي بيني

كه حك شده " دوست دارم " برو ديگه غم نبيني