و باز هم خدای من مثل همیشه تنها و تنها شنونده غمهای من خواهی بود زیرا به وقت شادی یادمان می رود که کسی هست که هر وقت غصه ای هست تنها پناه امن ما هم اوست .

دریغ و صد افسوس که در گمراهی ویران کننده خویش سرگردانم و راه گریزی ندارم مگر روشنایی کرم مهربانی چون تو که همیشه و همیشه با کرمت با من رفتار نموده ای نه با لیاقت من ....

و باز هم خدای من به تو پناه می آورم از همان شیطان رجیمی که هر لحظه و هر ثانیه با من سفر می کند زیرا نفش ضعیف من بدون کرم تو یارای مقاومت در برابر فدرت وسوسه او را ندارد ...زهم خدای من از تنهایی ویرانگر به سوی تو پناه می آورم و مثل همیشه مهربانی تو را دستاویز بخشش خویش قرار می دم شاید که رحمت بی کران تو یارای شستن گناهان عظیم من را داشته باشد...

و  

و با باز هم تو خدای من ....